Biyogaz Atığı Gübre Olarak Kullanılır mı? Edebiyatın Toprağında Filizlenen Bir Soru Bir kelimenin toprağa düşmesiyle başlar her dönüşüm. “Gübre” dediğimiz şey, aslında çürümenin değil; yeniden doğuşun hikâyesidir. Tıpkı bir romanda kahramanın kaybolup yeniden kendini bulması gibi. Biyogaz atığı da böyledir — atık denilen o sessiz madde, içinde hayatın devamına dair bir fısıltı taşır. Edebiyat, bu fısıltıyı kelimelere döker; bilim ise onu ölçer, tartar, dönüştürür. Toprağın Romanı: Çürümenin Estetiği Bir toprak düşünün; Homeros’un dizelerinde yürüyen savaşçıların kanını, Orhan Pamuk’un şehirlerinin tozunu, Sabahattin Ali’nin yağmurlu tarlalarını emmiş. Bu toprak, yaşamın romanıdır. Ve her roman gibi, onun da bir anlatıcısı vardır: çürüme. Biyogaz…
2 Yorum